Telefony w mojej g�owie

anozognozja@NOSPAM.gazeta.pl — Mon, 23 Apr 2012 21:00:10 +0200

Kiedy� nie wiedzia�am po co dzwoni si� do ludzi, je�li nie ma potrzeby przekazania w kt�r�� stron� konkretnej informacji. Zmieni�o mi si� po�pierwszym epizodzie depresyjnym.

Kiedy opadam z si� okazuje si�, �e potrzebuj� wszystkich relacji jakie mam. Z lud�mi, z przedmiotami, z ksi��kami. Z�ka�dym ��czy mnie cieniutka jak paj�czynka ni�, a tysi�ce tych nitek, przyczepione z ka�dej strony nie pozwalaj� mi upa��. Chocia� wiem, �e��adna pojedyncza relacja nie mo�e by� podstaw� i sensem, to�mam w trudnych momentach wra�enie, �e odpowiednio du�e nagromadzenie takich w�t�ych niteczek mo�e mnie podtrzyma�. Wi�c bior� w r�ce ulubione przedmioty, chocia� nie zamierzam ich u�ywa�, czytam ulubione ksi��ki, chocia� znam je�dobrze. Wtedy okazuje si�, �e komunikacja nie musi przekazywa� �adnej informacji. Mo�e by� cich� modlitw� „nitko b�d� tu�teraz, bo boj� si�, bo�nie mam si�y, bo jeste� jednym z element�w, dzi�ki kt�rym �wiat jako� dzia�a”.

Dlatego zawsze, nawet kiedy wydaje si� to by� zb�dne, po czasie, nie na�miejscu, niepotrzebne czy powt�rzone po dziesi�ciu jednog�o�nych przedm�wcach – staram si� da� jakie� s�owo, u�miech, cokolwiek, ka�demu, kto wydaje si� go potrzebowa�. To tylko jedna cieniutka niteczka, ale jedna cieniutka niteczka od ka�dego kogo znam to�wystarczaj�co du�o, �eby z�apa� mnie w sie�, kiedy spadam.

kopia zapasowa

Telefony w mojej g�owie